Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı vefatının ikinci yılında sevgi, özlem ve saygıyla anıyoruz. (17/07/2018 21:45) | Şiir zamanı bahardan güzel şiir dolu günler,esenlikler diler... (15/04/2018 01:48)


Duyuru

Şiir Zamanı Raporu: Tıklım Tıklım Kızılay Deli Kızın Çeyizi [Devamı]

Şiir zamanı Gönlüyle Mustafa CEYLAN [Devamı]

GEÇMİŞTEN ESİNTİLER MEHMET TANERİ [Devamı]

Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz. [Devamı]

Hoşgeldiniz

Özlü Sözler

    Bеlki yаğmurа dа gеrеk kаlmаzdı, İnsаnlаr bu kаdаr kirli olmаsаydı.
    Turgut Uyar

Çevrimiçi Üyeler

Yakın zamanda sitemizde 14 üye çevrimiçi oldu.
Üyeleri görebilmek için, üye girişi yapmanız gerekmektedir.

BEN BİR KADINDIM

Sirenler çalıyor belirsizliğin düştüğü gözden sonra da belirteç bildiğim hangi imse sığındığım.

 Sözcükler de yanık belki de kalben sevip ruhen çöktüğüm sonra da darp edildiğime dair tek kanıt sunamazken.

 Bir kadınım ben: sakil bir kadın. Çocuklarımdan yana derdim yok zira çoklu bir aşk bizimki.

 Hayatın ikram ettiği, ben ise sütliman yüreğin küpeştesinde avlanırken. 

Kocasız geçen ömre nispet edenlere attığım çalım yine kocamla övündüğüm nispeten yanlış bir çizelge. 

Sözüm ona çoğulum öyle ya; benden çıkıp da yola bize ermişliğin rehaveti çöreklenirken içime. 

İçimde balyalarca acı var, deme hakkım da yok ne de olsa kadınım. 

Hürriyetim kısıtlansa da içsel bir döküm onca zaafım. 

Bir erdemle çıkıp yola bir eren nispetinde yaşamla ölüm arasında gidip geldiğim. 

Çınarımı kaybedeli çok oldu zaten o gün başladım çökmeye. 

Dizlerime çöktüm önce. 

Annem bağırdı: 

‘’Yuvanı bil.’’ 

Sonra da içime çöken balıklarla yüzme telaşına girdim. 

Rugandı ayakkabıları iblisin. Görücüye çıkmış bir garip ev kızıydım ve rugan çizmelerini ilk kez gördüm aklım çıkarken. 

Sözcükler yumurtlayan tavuk misali kuluçkadaydım. Orta üçüncü sınıfta iken anam almıştı beni okuldan. 

Kap-kaç yaptım okul sıramdaki kitapları evin ambarına saklarken. En çok da Türkçe kitabımı seviyordum. 

Gül yüzlü öğretmenim nasıl da umutluydu benden hele ki ilk şiirimi çöpe yırtıp attığım günün ertesi bir şiir kitabıyla çıka geldi ben okul bahçesinde kaçmış çorabımı saklamaya çalışırken.

 Gülümsedi usulca ve tuttu elimden: 

‘’Gel’’ dedi. 

Geldim, dememe fırsat kalmadan anam girdi okul bahçesine. 

‘’Öğretmen Hanım, kızımı almaya geldim.’’ dedi demesine de izin vermedi öğretmenim. 

Ne de olsa sınavımız vardı o gün ve ben kompozisyon sınavına nasıl da hazırlanmıştım yorgan altında sabahlara kadar okuduğum o yırtık romanlarla. 

Allah’tan annem durumu fark etmemişti de sonuna kadar okumuştum ve okuldan eve geldiğimde tüm kitapların yırtık sayfaları ile karşılaşmıştım hiç beklemezken yakalanacağımı. 

Az ağlamamıştım hani. 

‘’Kız’’ demişti anam. 

‘’Bihter mi olacaksın başıma? Seni şırfıntı.’’ demişti de ve gerisini de getirmişti. 

‘’Asla gitmiyorsun okula bu günden itibaren. Baban olsaydı da demiyorum zira odur bunlara sebep.’’

Ah, anam. Televizyon olmasaydı sen nereden bilecektin Bihter’i? 

Ah, anam. On beşinde babama varmıştın da başın göğe mi ermişti? 

İşte bu cümlelerle başlayacaktım ilk romanıma. Sonra da verip veriştirecektim herkese ve köyün ilk yazar kadını unvanını alacaktım. 

Hak getire… dedim de gelmedi arkası. 

Sırıtkan mizacı ile efsunlanmış yüreğime sular serpen Ayten Ablam. Hep abla dediğim kadın nasıl da girmişti aklıma ananın. 

Ben bir kadındım işin aslı: küçük bir kadın. Öncesinde çocuktum ama asla genç bir kız olmadan kadınlığa erdim sanki dünyanın da başı göğe erdi. 

Huyum kurusun. Her erkeği babam bildim. Her arkadaşımı da beşik kertmem Hüseyin bildim de başıma gelmeyen kalmadı. 

Küçücük notalarla şarkılar söylemeye hevesliydim. Küçücük aklımla dünyanın en ünlü kadın yazarı olacaktım. Ne yani, hep erkeklerden mi çıkar iyi yazar? 

Bünyem kaldırdığı kadarıyla görücülerle içli dışlı oldum. 

Kahve tükendi anamın hırsı tükenmedi. Ne olmuştu da gözlerini kan bürümüştü? 

‘’Sonra, kızım?’’ 

‘’Öncemde bir ayrıntı gizli yalnız.’’ 

‘’Hele anlat sen.’’ 

Ortaokul diplomamı alamayacaktım bu gidişle. Sonra akıl verdi gül yüzlü öğretmenim Gülgün Hanım. 

‘’Sen sadece yaz, kızım. Yaz ve ben de tüm yazdıklarını yayınevi sahibi Müjdat Hocama postalayayım.’’ 

İyi de ne yazacaktım ki bu delişmen ruhumda fırtınalar koparken ve anam göz açtırmazken? 

Arada sırada gidip de gelmiyordu anam hele ki geceleri. 

İki ablam çoktan çoluk çocuğa karışmış ve İstanbul’a göç etmişlerdi. Ailenin en güzel ve en küçük kız çocuğu bendim. Bu yüzden hep uzak bellemişti ablamlar beni belki de bendim onları uzak belleyen hele ki nefesleri içki kokan eniştelerim… nereden bilecektim ki nefeslerinin içki koktuğunu ve bu denli güçlü kuvvetli olduklarını? 

Sadece bir geceliğine yatıya kaldı büyük ablamla büyük eniştem. O da hisseli tarladan alacakları para için. Meblağ ne olursa olsun hele ki bu denli aç gözlü iken…

 Demem o ki… 

‘’Deme istersen. Ben anladım. Ya sonra?’’ 

Anan yine iki gecedir evde durmuyordu. Hava kararır kararmaz tası tarağı toplayıp çıkıyordu. Sözüm ona İhlâs Amcamın karısı hasta idi. O da; kadın haliyle iş yapamıyor bari gidip iki tas yemek yapıp da geleyim, deyip gidiyordu ve gelmemecisine anmıyordu bile benim adımı sadece arada eve geldiğinde bir araba dolusu dayak atıyordu. 

‘’Seni, sinsi. Bak adın çıktı evde kaldı diye.’’ 

Öyle ya ben, kadındım. Olmaması gereken yerde ve olmaması gereken bir zamanda dünyaya gelmiş bir kadın. İyi de ben henüz çocuktum hala bez bebeklerini giydiren hala Çomar ile koşturup oynayan ve hala erkekleri babam gibi bellediğim.

 Ve bir gün anam evde yok iken yine bir akşam vakti İhlâs Amca geldi çat kapı.

 Aslında üvey amcamdır İhlâs Amca. Ana bir baba ayrı.

 Sevinmiştim. Demek ki karısı iyileşmiş o da beni almaya gelmişti ya da anam hepten dönecekti eve.

 ‘’Nasılsın kız?’’ deyip ve yanağımdan kocaman bir makas alıp girdi içeri.

 Üvey kardeşiydi madem babamın o da baba yarımdı.

 ‘’Yengem nasıl oldu İhlâs Amca? Epeyce hastaymış da…’’

 Lafı ağzıma tıktı.

 ‘’Bırak şimdi yengeni, ananı. Seni almaya geldim.’’

 Sevinmiştim. Ama sevincim kursağımda kalacaktı az sonra.

 ‘’Hadi, git de iyice bir süslen. Ananın çalıştığı yere götüreceğim seni.’’

 İyi de anam çalışmıyordu ki. Kocaman açtım gözlerimi. Sahi anam neredeydi?

 ‘’Neredeymiş diye sormayacağım ama sen yine de anlat kızım.’’

 Artık analı kızlı çalışıyorduk daha doğrusu o çalışıp beni yetiştiriyordu.

 Bir yandan da yazıp öğretmenime veriyordum gizlice.

 ‘’Yarışma ne oldu peki?’’

 İşte o yarışma benim kurtuluşum olacaktı ya da ben öyle sanıyordum.

 ‘’Kaç doğumlusun?’’Hım, gerçi burada on dokuz yaşında olduğun yazıyor ama.’’ 

‘’Yalan hâkim amca. Üç yaş büyüttüler beni o pavyonda çalıştırmak adına. Aslında on altıyım.’’

 ‘’On altısın ve bu güne kadar…’’

 ‘’Demeyin ne olur çok utanıyorum.’’

 ‘’Peki, polis baskınından sonra hemen mi yerleştirdiler seni kuruma?’’

 ‘’Karnım çok büyümüştü bu yüzden bebeğimi kucağıma alıp yine çocuğumu da başka bir yurda verip…’’

 ‘’Anladım kızım. Ya, şimdi?’’

 ‘’Artık anasızım hâkim amca. Evladım da bensiz.’’

 ‘’Hiç mi acımadın annene?’’

 ‘’Anam İhlâs Amcanın imam nikâhlı eşiydi ve ben de onun kuması. Siz olsanız acır mıydınız?’’

 ‘’Ya, çocuğun babası?’’

 ‘’Bilsem…’’

 ‘’Pişman mısın peki? Şimdi kararımı açıklayacağım lakin…’’ 

‘’Pişmanım ama kendimi öldürmediğim için pişmanım. Ve evet, pişmanım çünkü kendime sahip çıkamadım.’’ 

‘’Mümkün müydü sence?’’

 ‘’Ne de olsa kadınım ben. Küçük de olsam bir kadınım.’’ 

‘’Son olarak söyleyeceğin bir şey var mı peki?’’ 

‘’Devlet bebeğime iyi baksın ve…’’ 

‘’Ya yarışma ödülün ne? Bari iyi bir sonuç olmuş olsun senin için.’’

 ‘’Yayın evi benden bir roman yazmamı istiyor aslında ben yazıp yazmayacağımı bilmiyorum ama…’’

 ‘’Bol bol vaktin olacak, desem.’’

 ‘’Bir ömür mü içeride kalacağım peki?’’

 ‘’Sence dışarısı emniyetli mi ki de içeride ne kadar kalacağını soruyorsun?’’ 

‘’Benim bebeğim…’’

 ‘’Devam et.’’

 ‘’Ona kadın olma hakkı tanımasın hiç kimse ve hep çocuk kalsın, yalvarıyorum.’’

 ‘’Zamanı gelince elbette o da büyüyüp kadın kimliğine sahip çıkacak yeter ki…’’

 ‘’Yeter ki bana benzemesin diyecektiniz, değil mi hâkim amca?’’

 ‘’Ben demedim. Sen dedin bile. Yaz, kızım.’’

 

Gülüm Çamlısoy | 05/12/2017

6 Yorum | 255 okunma | 0 beğeni

Yorumlar

Yorum Yapabilmek için Üye Girişi Yapmalısınız

Gülüm Çamlısoy 11/12/2017 17:47

Çok ama çok teşekkür ediyorum: gerek varlığınıza gerek değerli Seçki Kuruluna ve tüm Şiir Zamanı aileme.
İyi ki iyi ki varsınız.
Sonsuz selam, saygı ve sevgilerimle...
Var olunuz.

Yasemin Demir 11/12/2017 10:05

Güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyuncada  makamını onurlandıracak haftanın seçkisi olarak . Şiir zamanı yönetimi adına içtenlikle kutlarız şairimizi ..Nice güzel paylaşımlara

Gülüm Çamlısoy 06/12/2017 23:22

Duyarlı yüreğiniz dert görmesin sevgili Tayyibe Hanım.
Çok çok sağ olun sevgili dostum.
Sevgi ve selamlarımla...

Gülüm Çamlısoy 06/12/2017 23:21

Varlığınıza ve değerli seçki kuruluna çok çok teşekkür ediyorum değerli Sevim Hanım, sevgili hocam.
En iyi dileklerimle...
Sevgiler, selamlar...

Tayyibe Atay 06/12/2017 20:25

ey hayat...yanlış yerde,yanlış insanlar olarak geçip gidiyorsun sonsuzluk içinde...sana sorulacak soruları olacak kadınların,aç kulaklarını...aç ki,gelecek zamanlarda yaşatma kadınlara böyle acıları...dedim,içim yanarak..dedim de,peki kadınlar biliyor mu acep,kaderlerinin kendileri tarafından yazılacağını...bilmiyorlar kesinlikle...ülkemizde yaşananlara baktığımızda,geri gidiş yolunda toplumumuz,maalesef...

Kutladım selam ve sevgi ile...

Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) 06/12/2017 01:07

Güne düşen bu veciz çalışmaya ve eserin sahibine Şiir zamanı ailesinden

Radyo


Siz de Dinleyin:

Son Yorumlar

Kadir  Yatağan
GOCA USTA
Şiirime yaptığınız özlü yorumunuz için ...
(Kadir Yatağan tarafından)
Devamı
Hasan  Büyükkara
GOCA USTA
Hayri dev hayranlıkla izlediğim , unesco tarafı...
(Hasan Büyükkara tarafından)
Devamı
Hasan  Büyükkara
//* İLİZYON…
Reha erdem veya zeki demirkubuzun sanat filmleri g...
(Hasan Büyükkara tarafından)
Devamı
Hasan  Büyükkara
AN GELİR......
     "İlmi hilâf ü cedel düz...
(Hasan Büyükkara tarafından)
Devamı
Hasan  Büyükkara
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
Kuşak olarak hecenin baskın olduğu zamanlardan ...
(Hasan Büyükkara tarafından)
Devamı
vahdet çil
Bırak Kendisi Solsun
değerli yorumunuza çok teşekkür ederim orha...
(vahdet çil tarafından)
Devamı
Ahmet  Zeytinci
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
değerli bir şairi burada anmak ve yad etmek g...
(Ahmet Zeytinci tarafından)
Devamı
Ali  ALTINLI
HER ZAMAN
TeŞekkÜr ederİm Şİİr zamani aİlesİne ve se...
(Ali ALTINLI tarafından)
Devamı
Gülüm Çamlısoy
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
Abdurrahim hocamı kıskandım, desem yeridir. ...
(Gülüm Çamlısoy tarafından)
Devamı
vedat dündar
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
. bu yorum 18.07.2018 tarihinde güncellenmişt...
(vedat dündar tarafından)
Devamı
vedat dündar
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
Çok fazla merhabamız vardı.bu yüzden vefatınd...
(vedat dündar tarafından)
Devamı
Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
bu anlamlı paylaşımından dolayı muhterem edi...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
//* İLİZYON…
 günün seçkisine ve muhterem kaleme Şİ...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
HER ZAMAN
 günün seçkisine ve muhterem kaleme Ş...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
sonsuz fasıl agop s...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Son Fasıl Abdurrahim KAHRAMAN'ı Özlem ve Hüzünle Anıyoruz.
Çekip gitmesinden bir yıl önce yazdı.  Ç...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ahmet  Zeytinci
Sabah Yakaladım Hayatın Ucundan
Önce teşekkür ederim. değerli dost vedat bey...
(Ahmet Zeytinci tarafından)
Devamı
vedat dündar
Sabah Yakaladım Hayatın Ucundan
"sabah yakaladim hayatin ucundan" İşte bu ifa...
(vedat dündar tarafından)
Devamı
Hasan  Büyükkara
-mış GİBİ
Güzel bir ayak ' mış gibi' ve kurgusu oldukça ...
(Hasan Büyükkara tarafından)
Devamı
Filiz Kalkışım Çolak
EY KALB-İ CANAN
Saygımla sevgimle eğiliyorum değerli şahsiyeti...
(Filiz Kalkışım Çolak tarafından)
Devamı

Linkler