Şeker Adam Mesut KAYABAŞ 16 Ekim Salı Günü yeni dönem yayınlarına başlıyor. (15/10/2018 22:16) | Şiir zamanı yaz akşamlarından güzel şiir dolu günler,esenlikler diler... (12/09/2018 14:28)


Duyuru

Tülin Şen Altınlı güzel yürekli meleğimiz unutmadık unutturmayacağız  [Devamı]

GEÇMİŞTEN ESİNTİLER: NEŞE KARABÖCEK [Devamı]

Hoşgeldiniz

Özlü Sözler

    Değiştin diyorIar. Hayır! KabuI etmiyorum. Ben kademe atIadım sadece, artık uzun uzun susabiIiyorum.
    Elif Şafak

Çevrimiçi Üyeler

Yakın zamanda sitemizde 36 üye çevrimiçi oldu.
Üyeleri görebilmek için, üye girişi yapmanız gerekmektedir.

3 Aylık süre..

MUTLU PAZAR LAR BU GÜN ÖYKÜ OKUMA GÜNÜ İYİ SEYİRLER..


3 Aylık süre..

 

Hani kızlar beyaz atlı prensini bekler ya bende beyaz atlı olmasada bir prenses bekliyordum. Kalbimi ona açabileceğim, bütün dertlerimi paylaşa bileceğim, hayat boyu mutlu olabileceğim bir prenses...

 

Prensesimle karşılaşacağım günün hiç gelmeyeceğini düşünürdüm.'' İnsanların ruh ikizleri vardır. '' derlerdi ben inanmazdım.

Ama bir gün bu fikrim değişti.

 

Başka okuldan bir kız geldi sınıfımıza o zamanlar daha yeni okul açılmıştı. Onu ilk gördüğümde hiç bir şey hissetmemiştim. Hani '' ilk görüşte aşk '' derler ya inanmazdım. Okulların açıldığı ilk haftaydı kimseyle doğru dürüst konuşamayan sadece kendi kendime konuşan ve hayaller kuran biriydim. Yani bir hiç.

Okulun teneffüs zili çalar herkes tanışırken ben köşede dururdum. Her gün bilgisayar başında olduğum için bir takım oyunlarda oynuyordum haliyle. Bir kaç arkadaşımla oyun hakkında konuşurken tanıştım. Zaten öyle öyle herkesle tanışmıştım.

 

Bir tek kişi hariç yeni gelen kız.

 

Ben yine arkadaşlarımla konuşurken o kızın lafı geçti aramızda;

- tanışalım mı?

- tanışmasak ayıp olur.

- tamam, hadi gidelim.

Sonrada tanıştık.

- Merhaba ben Murat.

- Bende Ayşegül memnun oldum.

- Bende.

Onunla ilk konuştuğumda çok heyecanlıydım. Sonra günler geçtikçe birbirimizi ve diğer arkadaşlarımızı daha iyi tanır olduk bana karşı çok dürüst ve samimiydi bende ona karşı. Ben Ayşegül'ü tanıdıkça neredeyse bütün huylarımızın aynı olduğu farkına vardım. Sevdiğimiz müzik tarzı, davranışlar, hal ve tavırlar vs... Neredeyse her şeyimiz aynıydı. Günler aylar geçtikçe daha çok kanım ısınıyor aramızdaki arkadaşlık benim açımdan başka bir hal alıyordu.

Evet, bu bir hoşlantıydı. İletişimim zayıf olduğu için ve çekindiğim için Ayşegül'e nasıl yaklaşacağımı ve ona nasıl '' senden hoşlanıyorum '' diyeceğimi düşünürdüm. Sonunda bir karar verdim. Bunun için küçük bir yalan ile söyleyecektim. Yüz yüze konuşmada asla Ayşegül'e söylemek istediklerimi söyleyemezdim onun o büyülü yüzü ve gülüşü bana her şeyi unuttururdu. Bu yüzden yeni nesil iletişim aracı Msn tercihim oldu.

- Ayşegül sana bir şey söyleyeceğim ama sakın kimselere söyleme.

- Tamam. Hayırdır ne oldu?

- Çok önemli bak tamam mı?

- Bekliyorum...

- Ben bir kıza âşık oldum ama ona nasıl seni seviyorum diyebileceğimi bilmiyorum ne yapmam gerek?

- Kızın karşısına çık açık açık söyle.

- Ama çok çekingenim ve beni terslerse diye korkuyorum.

- Merak etme bir şey olmaz.

Bu konuşma günlerce ve haftalarca sürdü en sonunda dayanamadım ve kararımı aldığım bir gün;

- Ayşegül artık dayanamıyorum kıza söylemek istiyorum her şeyi.

- Bence de söyle hem kaybedecek neyin var?

- Evet söylüyorum.

- Tamam. İnş. Olumlu cevap alırsın.

- İnşallah.

- Ayşegül

- Efendim.

- Seni seviyorum yani senden hoşlanıyorum ve bu hislerim arkasındayım.

- Ne anlamadım yani o kız ben miyim?

- Evet. Ne diyorsun?

- Murat hiç bir şey diyemiyorum şuan şoktayım.

- Pekâlâ, biraz kafanı dinlemen için seni yalnız bırakayım o arada da sen düşün.

Aradan yine zaman geçti ve cevabı geldi.

- Murat bende senden hoşlandım ama üzgünüm ben seni arkadaşım olarak görüyorum.

Resmen yıkılmıştım. Yaklaşık 1-2 hafta hiç konuşmadım Ayşegül’le. Sanki bulanımdaydım. Yine günler geçti ve tekrar konuşma yaptığım da;

- Üzgünüm murat. Ben Aşk’a inanmıyorum geçmişte büyük bir güven hatası yaptım yine aynı şeyleri tekrarlamak istemiyorum.

- Merak etme bende kötü bir deneyim yaşadım. İkimizde birbirimizden güç alarak başara biliriz. En azından deneyelim kaybedecek neyimiz var.

- Pekâlâ... Ama tek şartım var.

- Nedir?

- Sınıftaki arkadaşlara söylemek yok aramızdakini.

- Tamam.

Ne olur ki söylesek söylemesek ne değişecekti. Hatta ne alakası vardı sınıftakilerle bizim aramızda olan bir birlikteliğin. İşte o zaman üstümdeki bütün yükler acılar kalktı sanki bir kuş gibi özgürdüm.

Aradan yine günler geçti. Çok mutluydum Ayşegül'de öyle.

Son baharda bir gün okulda öğle molası arasında internet kafeye gittik arkadaşlarla tabi aramızda Ayşegül'de vardı. Okula gelecek iken birden yağmur başladı. Üstümüzde ceketler birde baktım Ayşegül'ün üzerinde sadece gömlek. Yağmur tipi gibi yağıyor Ayşegül ıslanıyordu. Ceketimi çıkardım ve Ayşegül’ün üstüne bir çırpıda atı verdim.

- Kalsın Murat istemiyorum sen ıslanacaksın.

- Beni boş ver sen ıslanma yeter.

Aramızdaki küçük bir tartışma sonucunda giydirmiştim ceketi Ayşegül'e.

Sınıfa girdiğimizde sırılsıklamdık. Ceketlerimizi kaloriferin üstüne koyduk. En arkada oturuyorduk. Ayşegül bana defterinin arkasında teşekkür ederim diye yazı yazmıştı. Bende bir şey değil görevimiz diye yazmıştım.

Ben hep hayallerimde sevdiğim kişinin hani filmlerde görmüşünüzdür kız sevdiği erkeğin omzuna yaslanır hafifte olsa romantik hayallere dalarlardı. Benimde hayallerimden biri oydu. Ayşegül ile bunu konuştuğumda biraz soğuk baktı.

- Ben öyle şeylere alışık değilim.

- Neden?

- Ya değilim işte.

- Peki, sen bilirsin.

Bu konuşmadan 1-2 gün sonra sıraya vurmuş kafamı uyuyordum ki birden omzumda bir sıcaklık. Bu Ayşegül'dü. Yorgunluğum filan kalmamıştı ama bilerek kaldırmıyordum kafamı sıradan kaldırırsam oda kafasını omzumdan kaldırır diyerek.

Aradan yine günler geçti.

Hastalanmıştım. Okula bile ite kaka geliyordum. Ders bitene kadar arka sırada kafamı sıraya koyup uyuyordum. Ayşegül yanıma geldi.

- Ne oldu murat. Hasta mısın?

- Evet ya üşütmüşüm.

- Bakıyım ateşine.

O sıcacık elini başıma değdirdiğinde sanki hastalık filan kalmadı.

- Ooo... Çok ateşin var. İlacını içtin mi?

- Evde unutmuşum.

- Niye unutuyorsun. Teneffüste revire gidelim ağrı kesici bir hap alalım.

- Tamam.

- Hatta teneffüsü beklemeyelim şimdi ben gidip alıyım.

- Ya gerek yok teneffüste gideriz.

- Ya olmaz dedim kızdırma beni hemen gidip geleceğim.

- Hocam arkadaş hastada revirden ilaç alabilir miyim?

- Tamam, ama çabuk ol.

5 dakika sonra gelmişti. Elinde bir şişe su ve ağrı kesici hap.

- Hadi iç bakalım şunu.

- Ya tamam Ayşegül içerim teneffüste.

- Hayır, şimdi içeceksin göreceğim.

- Tamam.

İçtim ve kafamı yine sıraya koydum. O da kafasını omuzuma. Yanımda olduğu zaman bütün ağrı sızı gidiyordu sanki.

Biraz kafamı sıradan kaldırdım. Sırtımı duvara yasladım. Bir den elimin üzerinde başka bir el. Aman Allah’ım şaşırmıştım. Ayşegül önceden hiç böyle bir şey yapmamıştı. İşte o zaman prensesimin o olduğunu anlamıştım. Elimi tuttuğunda bende onun elini sımsıkı tutmuştum.'' Hiç ayrılmayacağız '' der gibi.

Yine günler sonra okulda bölüm dersinde kablolarla iş yaparken Ayşegül elini kesmişti. Ufak bir çizikti ama yine de insan sevdiğine bir şey gelmesini istemiyordu. Yanına oturdum ve eline baktım çizik çok mu az mı kanıyor mu diyerek. Elini tuttum ama bu tutuşum sadece 5 ya da 10 dakika sürdü çünkü hoca derse girmişti. Zaten bundan sonrada bir daha hiç el ele tutuşmadık.

 

Ayşegül ile konuşurken hayallerimizden bahsederdik hep kendisine sevgili olarak koruyucu bir melek olarak Peter Pan isimli kahramanı hayal edermiş. Bana sorduğunda;

- Nasıl her kız beyaz atlı bir prens beklerse bende atsız bir prenses bekliyordum ama artık beklemiyorum. Hayallerim senle süslü ve prensesim sensin.

Yine Günler geçti.

Okullar arası bilgi yarışmaları zamanı geldi. Ayşegül ile 2 arkadaşı seçildi. Övünmek gibi olmasın gerçekten de Ayşegül benim gözümde gerçekten de çok çalışkan ve hırslı bir kızdı.

Bilgi yarışması zamanı geldi. Herkes çok heyecanlı Ayşegül herkesten daha çok heyecanlıydı.

Birinci soru yanlış.

İkinci soru yanlış.

Üçüncü soru yanlış....

Ayşegül heyecanına yenik düşüyordu.

Birden Ayşegül’ün masaya baktığımda Ayşegül’ü hocalar ağlayarak dışarı çıkardı.

Birden bende şaşırdım şoktaydım acaba ne oldu ne yaptı kim ağlattı onu diye kendime soru soruyordum.

Ayşegül içeri geldi. Onun yerine başka bir arkadaşımız geçti.

Benim yanımda boş yer olmasına rağmen yanıma gelmedi ve başka bir arkadaşımın yanına geçti. Sürekli Ayşe’ye bakıyordum ama o benden bakışlarını kaçırıyordu. En sonunda yanındaki arkadaşa ne olduğunu sordum ve Ayşegül’ün elini gösterdi. Aman tanrım elini kesmişti. Ama nasıl, neyle. Çok kötü bir kesikti. Birden üzerimden kaynar sular boşaldı hem kızıyor hem de üzülüyordum.

Hiç bir şey demedim. Yarışma bittiğinde en önden ben çıktım ve direk eve gittim. Eğer gitmeseydim hem Ayşegül’ü hem de kendimi o hırsla, üzüntü ve kızgınlıkla kırabilirdim. Ertesi gün niye beklemedin deyince her şeyi söyledim.

- Niye erkenden çıktın. Biz seni bekledik. Neden bana bir şey söylemeden gittin.

- Eğer bekleseydim o kızgınlık ve üzüntüyle seni ve kendimi daha çok üzebilirdim. Bu yüzden gittim.

- Özür dilerim.

- Bir daha böyle şeyler yapma lütfen.

- Tamam, yapmam söz.

 

Bilgi yarışmasından 2 hafta sonra sınıftaki arkadaşlarla halı saha maçı ayarladık.

O günde şansımıza yağmur başladı. Ne yapacaktık parasını önceden verip yer ayırtmıştık sahada gitmeseydik paramız gidecekti. Gitmeye karar verdik.

Bir baktım arkadan Ayşegül de bizimle birlikte geliyor.

- Ayşe sen niye geliyorsun bak yağmur yağıyor boş ver.

- Hayır olmaz.

- Ya gelme lütfen bak sende ıslanacaksın.

- Sende orda ıslanırken ben sıcak evimde kuru kuru oturayım mı hiçbir şey yapmadan.

Bu lafı gerçekten kalbime işlemişti. O zaman bir kez daha anladım prensesim olduğunu.

Maç bitti tabi biz sırılsıklam ve terli. Eve dönüşte;

- Murat eve gittiğin gibi beni ara beni merakta bırakma

- Tamam.

Eve geldim ve Ayşegül’e çağrı attım. Eve geldim diye haber vermek için.

2 dakika sonra telefon çaldı. Ayşegül evinden arıyor.

- Murat geldin dimi eve.

- Evet, Ayşegül geldim.

- Banyo yaptın mı? Üstünü değiştirdin mi?

- Yok, yapmadım ve değiştirmedim zaten daha yeni geldim eve.

- Hadi çabuk bak hasta olursan kafanı kırarım.

 

Aradan haftalar geçti ve doğum günü geldi. Bu arada Ayşegül' ün '' 7 Mart '' doğum günü benim ise '' 8 Mart '' bu ne kadar bir rastlantıydı. İnanılmaz derece büyük bir rastlantı.

Doğum gününden 1 hafta önce Ayşegül ile aramızda bir konuşma geçti. Köye gidip oradan tavşan almak istiyormuş tavşanları çok sevdiğini söyledi.

Bende kendi kendime neden olmasın dedim.

Doğum gününden 1 gün önce kahverengi bir tavşan aldım. Sabaha ölmüştü. Eyvah ne yapacağım ne götüreceğim Ayşegül’e. Sabahın erken saatinde yine gidip bir tavsan almıştım. Ve buluşma zamanı. Elimde kocaman bir kutu.

- O ne murat?

- Doğum günü hediyen.

- Ne var içinde?

- Bilmem kıpırdıyor.

- Normaldir.

- Yoksa tavşan mı aldın?

- Bak bakalım

Kutuyu açıp eline tavşanı aldığında gözlerindeki o ışıltı o güzel gülüşü içimi ısıtmıştı. Sonra sokaktan bir arkadaşınla tanıştım oda gelip sevdi tavşanı hatta oradaki bütün küçük çocuklar. Top alıp oynuyorduk aramızda arkadaşı;

- eski çıktığınla görüşüyor musun?

Diye sorunca birden şoke oldum ama nasıl. O çocuk onu aldatmış ve oda barışmıştı.

 

Ertesi gün okulda sıra arkasında sessizce oturuyordum yanıma geldi. Defterinin arkasına bir şeyler yazmaya başladı.

- Ne yapabilirdim murat gözümün önünde özür diledi ve ağladı. Bende affettim.

Ah şu Ayşegül’ün saf kalbi.

Aramızda küçük bir tartışmadan sonra durum tatlılığa bağlandı.

 

Ayşegül günlük tutmayı seven biriydi. Defterinin arkasına günlüğünün içine neresi olursa. Bir gün arkadaş beni yanına çağırdı;

- murat bir gelsene şuna bak

- ne oldu hayırdır.

- Ayşegül’ün günlüğü

- Niye bakıyorsun özelidir kızın

- Ya ne olacak zaten sadece en son sayfayı açacağım o kadar

- Tamam

Günlüğünde Benden bahsediyordu. Bana defterine '' Bay X '' olarak söz ediyordu. Sebebini anlamamıştım. Acaba ailesi ya da arkadaşları okuyup öğrenmesin diye mi yoksa beni daha kabullenememiş miydi sevgili olarak. Yok yok kesin ailesi ya da arkadaşları öğrenmesin diye yazmıştır.

O '' bay x '' yazısını gördükten sonra;

- Tamam, yeter bu kadar fazla karıştırma defterini kızın.

- Tamam, niye kızıyorsun.

- Kızın özeli ne seni nede beni ilgilendirir.

- Tamam kapattım.

ŞZ Beğen'); return $result; } }, { renderer: function() { var $result = $("

"); var script = document.createElement("script"); script.text = "(function(d, s, id) {var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; if (d.getElementById(id)) return; js = d.createElement(s); js.id = id; js.src = \"//connect.facebook.net/tr_TR/sdk.js#xfbml=1&version=v2.3\"; fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs); }(document, 'script', 'facebook-jssdk'));"; $result.append(script); $("
").addClass("fb-share-button") .attr("data-layout", "button_count") .appendTo($result); return $result; } }, { renderer: function() { var $result = $("
"); var script = document.createElement("script"); script.src = "https://apis.google.com/js/platform.js"; $result.append(script); $("
").addClass("g-plus") .attr({ "data-action": "share", "data-annotation": "bubble" }) .appendTo($result); return $result; } }, { renderer: function() { var $result = $("
"); var script = document.createElement("script"); script.text = "window.twttr=(function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0],t=window.twttr||{};if(d.getElementById(id))return t;js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=\"https://platform.twitter.com/widgets.js\";fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);t._e=[];t.ready=function(f){t._e.push(f);};return t;}(document,\"script\",\"twitter-wjs\"));"; $result.append(script); $("").addClass("twitter-share-button") .text("Tweet") .attr("href", "https://twitter.com/share") .appendTo($result); return $result; } }, { renderer: function() { var $result = $("
"); var script = document.createElement("script"); script.src = "//assets.pinterest.com/js/pinit.js"; $result.append(script); $("").append($("").attr("//assets.pinterest.com/images/pidgets/pinit_fg_en_rect_red_20.png")) .attr({ href: currentURL, "data-pin-do": "buttonPin", "data-pin-config": "beside", "data-pin-color":"red" }).appendTo($result); return $result; } } ] }); $('#iliked').click(function() { var contentId = $(this).data('contentid'); $.ajax({ type:'POST', url: '/tools/rateContent', data:'contentId='+contentId, success: function(response) { $("#iliked").removeClass('btn-info'); $("#iliked").attr("disabled","disabled"); } }); }); });

Samİ ARLAN | 29/09/2018

0 Yorum | 27 okunma | 0 beğeni

Yorumlar

Henüz Yorum Yapılmamış. İlk Yorum Yapan Siz Olun.
Yorum Yapabilmek için Üye Girişi Yapmalısınız

Radyo


Siz de Dinleyin:

Son Yorumlar

Mesut Turgay Kılıçoğlu
BİR ÖLÜNÜN TEREKESİ
günün seçkisine ve değerli kaleme  ...
(Mesut Turgay Kılıçoğlu tarafından)
Devamı
Mesut Turgay Kılıçoğlu
BULURSAN
günün seçkisine ve değerli kaleme  ...
(Mesut Turgay Kılıçoğlu tarafından)
Devamı
Mesut Turgay Kılıçoğlu
KÜL BATIMI SERENATI
günün seçkisine ve değerli kaleme  ...
(Mesut Turgay Kılıçoğlu tarafından)
Devamı
Nurten Altinok
Musiki-i Şifa
sevdiğiniz bir müzik veya keman sesiyle dinleyi...
(Nurten Altinok tarafından)
Devamı
Ahmet  Zeytinci
Bir Futbolcu Kariyerini Nasıl Bitirir
o zaman bir başkaymış hocam. her yerde ve zam...
(Ahmet Zeytinci tarafından)
Devamı
Tayyibe Atay
Yıkık Ev
Ne kadar sevimli bir fare bu..:)kilerim boş ama,i...
(Tayyibe Atay tarafından)
Devamı
Tayyibe Atay
Bir Futbolcu Kariyerini Nasıl Bitirir
Futbolcu değilim ama gençliğimde iyi bir voleyb...
(Tayyibe Atay tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
GÜVENME
günün seçkisini ve değerli kalemini  ...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Bir Futbolcu Kariyerini Nasıl Bitirir
günün seçkisini ve değerli kalemini  ...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Yıkık Ev
günün seçkisini ve değerli kalemini  ...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Sevdim ben hayatı (Doğum günüme)
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
BEKLEDİM İŞTE
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
SEVMEK AŞKIN KANUNUNDA VAR
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Sufi
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Ben Kimim...N.A
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
"HAYAT NE TATLI"
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyu...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Zekai Budak
GECELERİN ESRARI
Şiiri öylesine okuyup geçmeden, içeriğini t...
(Zekai Budak tarafından)
Devamı
Tayyibe Atay
Bir Zamanlar
:) ben mi daha komiğim,yoksa dünya mı,kestir...
(Tayyibe Atay tarafından)
Devamı
Şükran Gülcenaz Aydoğan
GECELERİN ESRARI
   oysa o sessiz açan siyah bir kara...
(Şükran Gülcenaz Aydoğan tarafından)
Devamı
Şükran Gülcenaz Aydoğan
uykularımıza
aslında ömrün son baharında anlıyor insan ha...
(Şükran Gülcenaz Aydoğan tarafından)
Devamı

Linkler