"Birlikte 'Eskimek' çok güzel, Eksilmedikçe." N. H.. (06/01/2019 02:20)


Duyuru

Okumak yeme bozukluğuna iyi gelir mi?  [Devamı]

Bilgi Yayınevi'nden İlk baskılarına sadık kalınarak hazırlanan Sabahattin Ali kitapları [Devamı]

Nazım Hikmet karikatür sergisi açıldı [Devamı]

GEÇMİŞTEN ESİNTİLER:SEVİM ŞENGÜL [Devamı]

Hoşgeldiniz

Özlü Sözler

    Dervişlik dedikleri, hırka ile taç değil. Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.
    Yunus Emre

Çevrimiçi Üyeler

Yakın zamanda sitemizde 30 üye çevrimiçi oldu.
Üyeleri görebilmek için, üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Suya Yazılan Mektuplar / 3


Mektup No:3 Anneme



“Kızlık soyadı bilmez, kadındı doğduğunda. Bu yüzden kıyamayıp babam doğurmuş beni, avuçlarımda bir kir; avuçlarımda şiir.”


Kim bilir kaçıncı kez yazıp çizdiğim bir kâğıdın üzerinde, kim bilir kaç saattir, kim bilir kaç cümledir, kaç hecedir sana yazmak için ter döküyorum anne; mürekkebi özlem olan bir kalemin gölgesine sığınarak. 

Ne çok şey anlatabilirdim, ne çok şey anlatabilirim oysa sana bir bilsen, ne çok şey yazabilirdim, ne çok şey yazabilirim anne, sadece “keşke”lerden ibaret. 

Sana hiç ulaşmayacak bir mektup yazıp, hiç var olmamış bir adrese, hiç var olmamış bir postaneden, hiç basılmamış bir pul yardımıyla gönderebilirdim mesela. 

Şiir yazabilirdim, öznesi sen yüklemi cennet kokan. 

Anlatabilirdim belki anne. 

Anlatabilirdim. 


“Neviye Sokak Numara Altmış Dört / Kadırga - İstanbul 

İlk ezberlediğim adres. 
Doğduğum, ilkokulu bitirene kadar büyüdüğüm ev. 
Şehrin altın anahtarı büyüklüğündeki kocaman anahtarla açılan tahta kapımız, tam karşımızdaki Kadırga Öğrenci Yurdu, hemen arkasındaki sahil, genzimi derin derin yakan iyot kokusu. 

Ve çocukluğum.”


Aslında iyi bir giriş sayılabilirdi yukarıda yazdıklarım; içimdekini pek bir entelektüel, pek bir marjinal, pek bir sanat adamı süsüyle ve efkâr sosuyla sunma gayretiyle satmak istiyor olsaydım. 

Onları kendime çekip, onlara kendimi anlatıp, onları kendilerinden çıkarıp onlara bir ben dâhil etmek isteseydim eğer, iyi bir başlangıç sayılabilirdi sepya bir fotoğraf eşliğinde kendimi sunuşum. 

Hâlbuki onların anne; çok para eden evleri, tüpü köylü, mazotu avam görüp benzinle çalışan arabaları, konu komşu rahat otursun ama otururken de şöyle bir süzsün diye aldıkları çok pahalı ve fakat zevksiz ve fakat rahatsız ve fakat ruhsuz koltukları, kinayeli cümleleri, kibirli bakışları, öylesine sorulmuş halleri hatırları, aydınlık yatak odaları, huzursuz uykuları var hep. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok. 



“Saçları önce kısa sonrası topuz biraz, - afilidir her kadın; anam başkadır ama - sığmaz şiirlerime doğmamış kadın anam.” 

Anlatabilirdim oysa onlara, Kemalettin Tuğcu tarafından yazılmış, okuyabildiğim ilk ve son kitabı olan “Sokak Çocuğu”nu okurken neler hissettiğimi. 

Sekiz yaşımdaydım sanırım ya da dokuz. 

Hatırlarsın, otobüsten bozma eski bir gezici kütüphane yanaşırdı hani kapımıza seksenlerde. 

Hatırlarsın, hep anlatırdım hani, o kütüphanede olup da okumadığım kitabın kalmadığını, kitabın nasıl değerli bir şey olduğunu, çok feci, çok enfes, çok başka koktuğunu burnunu içine gömünce. 

Anlatabilirdim anne. 


Kitap yasaktı. 

Kitap yakılıyordu. 

Kitap suçtu hani. 

Anlatabilirdim anne, hemen evimizin karşısındaki kitap deposunun nasıl yakıldığını. 

Ya seksen iki ya seksen üç yılında oraya nasıl bir macera hevesiyle girip bir tomar yarısı yanmış kitabı çıkardığımızı, o akşam nasıl bir heyecanla o kitaplardan elime ilk geçen kitaba yazıldığımı, o kitabın alt kenarlarındaki yanıkları bugün gibi hatırladığımı ve el kadar çocukken daha, o maceradan kaçırıp okuduğum ilk kitabın Gogol üstadın yazdığı “Bir Delinin Hatıra Defteri” olduğunu. 

Anlatabilirdim anne. 

Ama onların; Kültür Bakanlığı onaylı ve dahi tescilli sıfatları, sekiz tanesi yirmi liraya çekilmiş vesikalık resimlerinden birini kayıt birini kart için verip kart kısmını yanlarında taşıdıkları üyelikleri, bastırdıkları ve ellerine geçer geçmez çoğunu anonim bir biçimde peşinen imzaladıkları kitapları, plaketleri, ödülleri, davet edildikleri etkinlikleri, şiir okudukları mikrofonları, şiirlerini okur okumaz çıkıp sigara içtikleri balkonları var nicedir. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok! 


“Kızlık soyadı bilmem, saçları kısa hâlâ. Sığmaz şiirlerime doğmamış kadın anam. Avuçlarımda bir kir anam kokuyor yine. Avuçlarımda zikir; doğmamış kadın anam.” 


Anlatabilirdim oysa anne, aynaya bakarken gördüğüm gözün içindeki aynadan bakan gözün bana nasıl baktığını. 

Anlatabilirdim, yaklaşık otuz yıldır neden her gece en az beş kere uyanıp dört duvar arasından kurtulmak adına kendimi dışarılara attığımı. 

Anlatabilirdim belki, neden yapacak yüzlerce şey varken, ısrarla ve inatla ve kendi yüzümü tırnaklarımla çizer gibi acı çekerek yazmaya devam ettiğimi. 

Anlatabilirdim anne. 

Ama onların, geceyi gördüğünde canlanan acıları, her gece kendi içlerine kendi elleriyle diktiği mezar taşları, her gece avuçlarına defnedilen ölü kuşları, her gündoğumu kendi iç sınır topraklarına dökülen gözyaşları var mı, bilmiyorum. 

Her sabah ardından el salladıkları, her akşam yolunu gözledikleri, her gece o gelmeden uyuyamadıkları, her çıtırtıda uyanıp kontrol ettikleri, üstünü örttükleri, sırtını sıvazladıkları, saçını okşadıkları, uyurken seyrettikleri, kayan bir yıldıza bağlayıp gülümsedikleri bir umutları var mı, bilmiyorum. 

Anlatabilirdim oysa anne. 

Ama onların; yapılacak çok işleri, gidilecek çok yerleri, yazılacak sayfaları, okunacak şiirleri, çektirilecek resimleri, edilecek, cayılacak, tutulmayacak yeminleri var hep. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok. 


“Kızlık soyadı bilmez, kadındı doğduğunda. Avuçlarımda annem, avuçlarımda bir kir, avuçlarımda zikir; avuçlarımda şiir doğmamış kadın anam.”


Anlatabilirdim oysa anne. 

Bir öksüze sarılıp bir bankta sabaha kadar nasıl uyuduğumu, bir çöpçüyle sabaha karşı sokak ortasında nasıl dertleştiğimi, bir izmariti bir sokak çocuğuyla nasıl paylaştığımı, bir kumrunun yanağını nasıl öptüğümü. 

Anlatabilirdim. 

Onlar anlatabiliyorlar ama, biliyorum. 

Çünkü onların, çok kelimesi var sadece cümle kurmaya yarayan. 

Özneleri var, imgeleri, virgülleri, noktaları. 

Kâğıtları var onların, biliyorum. 

Ve kalemleri. 

Ve şiirleri. 

Benim yok!

Yok işte anne. Yok. 

Olsaydı, anlatabilirdim belki anne. 

Anlatabilirdim. 

Yavuz Doğan | 06/01/2019

2 Yorum | 50 okunma | 0 beğeni

Yorumlar

Yorum Yapabilmek için Üye Girişi Yapmalısınız

Yasemin Demir 13/01/2019 21:26

Güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyuncada  makamını onurlandıracak haftanın seçkisi olarak . Şiir zamanı yönetimi adına içtenlikle kutlarız şairimizi ..Nice güzel paylaşımlara

Mesut Turgay Kılıçoğlu 08/01/2019 00:18

ŞİİR ZAMANI ailesi olarak günün seçkisine ve kıymetli şairimize gönülden:

Radyo


Siz de Dinleyin:

Son Yorumlar

Abbas Yurt
Yokyere
Çok çok teşekkür ederim fatma hanı ve Şiir z...
(Abbas Yurt tarafından)
Devamı
Ahmet  Zeytinci
TÜRK YURDU DEMEKTİR “TÜRKİSTAN” DEMEK
doğu türkistan bizim öz kardeşimiz onlar Çi...
(Ahmet Zeytinci tarafından)
Devamı
Gülsen Tunçkal
Anca:
Güzel duygulu bir serbest şiirdi okuduğum, arad...
(Gülsen Tunçkal tarafından)
Devamı
Gülsen Tunçkal
BEKLERİM DERİM
Uzun şiirinizde,  anlamında duygulu, nasiha...
(Gülsen Tunçkal tarafından)
Devamı
Gülsen Tunçkal
Hüzün duvarı…
Dünler ve bugünler arasında ne çok kanamışt...
(Gülsen Tunçkal tarafından)
Devamı
Ramazan Efe
BEKLERİM DERİM
...
(Ramazan Efe tarafından)
Devamı
Ramazan Efe
Anca:
...
(Ramazan Efe tarafından)
Devamı
Ramazan Efe
Hüzün duvarı…
...
(Ramazan Efe tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Yıllar Öncesinde Bir Çocuk Gelin
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Ölümden Korkun Zaten
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
Düşe Saydım
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
BİRİ VARDI (DE) SEVDİĞİM
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
ARŞA YÜKSELDİ AHIM
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Yasemin Demir
YANAR DOĞU TÜRKİSTAN
güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta b...
(Yasemin Demir tarafından)
Devamı
Ahmet  Zeytinci
Yeraltından Notlar
teşekkür ederim saygıyla... ...
(Ahmet Zeytinci tarafından)
Devamı
Nesrin Önem
YALANDIR SEVGİ
çok teşekkür ediyorum hocam her daim saygılar...
(Nesrin Önem tarafından)
Devamı
Orhan Tiryakioğlu
BİLESİN .....
Farklı hece üreten bir kalem. mani tarzı dörtl...
(Orhan Tiryakioğlu tarafından)
Devamı
Orhan Tiryakioğlu
SeN ŞaiR_DiN BeN De ŞiiR
derin imgelemi, tek dizeli öbeklerle verme tekn...
(Orhan Tiryakioğlu tarafından)
Devamı
Orhan Tiryakioğlu
**Aç Düşlerini
Yüreğin narin uçuşunu çok güzel imgelemiş b...
(Orhan Tiryakioğlu tarafından)
Devamı
Orhan Tiryakioğlu
Yeraltından Notlar
İşte işin çetrefil yanına bir dokundurma g...
(Orhan Tiryakioğlu tarafından)
Devamı

Linkler