Kelimelerle anlatılamayan fedakarlık ve karşılıksız sevgiyi tarif edin deseler bana herhalde sadece “BABA” derdim. EBEDİYETE intikal eden ve hala baba diyebildiğiniz bir çınar gibi başınızda olan tüm Babalarımızın gününü kutlu olsun ŞİİR ZAMANI YÖNETİMİ (16/06/2019 02:10)


Duyuru

Cahit Sıtkı ile Dante ve Ömrün Yarısı [Devamı]

Tolstoy ve Gandhi: Zorbalığa karşı iyilikten ayrılmayın [Devamı]

Sabahattin Ali 111.doğum gününde anıldı!  Sahabattin Ali kimdir hayatı eserleri [Devamı]

GEÇMİŞTEN ESİNTİLER : METİN ERSOY [Devamı]

Hoşgeldiniz

Özlü Sözler

    İlk izlenim çok önemlidir. İlk iki dakika kocaman bir yüreği var sanırsın. Sonra bir ömür o yürekte, ilk iki dakikayı ararsın."
    İlhan Berk

Çevrimiçi Üyeler

Yakın zamanda sitemizde 31 üye çevrimiçi oldu.
Üyeleri görebilmek için, üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Suya Yazılan Mektuplar / 3


Mektup No:3 Anneme



“Kızlık soyadı bilmez, kadındı doğduğunda. Bu yüzden kıyamayıp babam doğurmuş beni, avuçlarımda bir kir; avuçlarımda şiir.”


Kim bilir kaçıncı kez yazıp çizdiğim bir kâğıdın üzerinde, kim bilir kaç saattir, kim bilir kaç cümledir, kaç hecedir sana yazmak için ter döküyorum anne; mürekkebi özlem olan bir kalemin gölgesine sığınarak. 

Ne çok şey anlatabilirdim, ne çok şey anlatabilirim oysa sana bir bilsen, ne çok şey yazabilirdim, ne çok şey yazabilirim anne, sadece “keşke”lerden ibaret. 

Sana hiç ulaşmayacak bir mektup yazıp, hiç var olmamış bir adrese, hiç var olmamış bir postaneden, hiç basılmamış bir pul yardımıyla gönderebilirdim mesela. 

Şiir yazabilirdim, öznesi sen yüklemi cennet kokan. 

Anlatabilirdim belki anne. 

Anlatabilirdim. 


“Neviye Sokak Numara Altmış Dört / Kadırga - İstanbul 

İlk ezberlediğim adres. 
Doğduğum, ilkokulu bitirene kadar büyüdüğüm ev. 
Şehrin altın anahtarı büyüklüğündeki kocaman anahtarla açılan tahta kapımız, tam karşımızdaki Kadırga Öğrenci Yurdu, hemen arkasındaki sahil, genzimi derin derin yakan iyot kokusu. 

Ve çocukluğum.”


Aslında iyi bir giriş sayılabilirdi yukarıda yazdıklarım; içimdekini pek bir entelektüel, pek bir marjinal, pek bir sanat adamı süsüyle ve efkâr sosuyla sunma gayretiyle satmak istiyor olsaydım. 

Onları kendime çekip, onlara kendimi anlatıp, onları kendilerinden çıkarıp onlara bir ben dâhil etmek isteseydim eğer, iyi bir başlangıç sayılabilirdi sepya bir fotoğraf eşliğinde kendimi sunuşum. 

Hâlbuki onların anne; çok para eden evleri, tüpü köylü, mazotu avam görüp benzinle çalışan arabaları, konu komşu rahat otursun ama otururken de şöyle bir süzsün diye aldıkları çok pahalı ve fakat zevksiz ve fakat rahatsız ve fakat ruhsuz koltukları, kinayeli cümleleri, kibirli bakışları, öylesine sorulmuş halleri hatırları, aydınlık yatak odaları, huzursuz uykuları var hep. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok. 



“Saçları önce kısa sonrası topuz biraz, - afilidir her kadın; anam başkadır ama - sığmaz şiirlerime doğmamış kadın anam.” 

Anlatabilirdim oysa onlara, Kemalettin Tuğcu tarafından yazılmış, okuyabildiğim ilk ve son kitabı olan “Sokak Çocuğu”nu okurken neler hissettiğimi. 

Sekiz yaşımdaydım sanırım ya da dokuz. 

Hatırlarsın, otobüsten bozma eski bir gezici kütüphane yanaşırdı hani kapımıza seksenlerde. 

Hatırlarsın, hep anlatırdım hani, o kütüphanede olup da okumadığım kitabın kalmadığını, kitabın nasıl değerli bir şey olduğunu, çok feci, çok enfes, çok başka koktuğunu burnunu içine gömünce. 

Anlatabilirdim anne. 


Kitap yasaktı. 

Kitap yakılıyordu. 

Kitap suçtu hani. 

Anlatabilirdim anne, hemen evimizin karşısındaki kitap deposunun nasıl yakıldığını. 

Ya seksen iki ya seksen üç yılında oraya nasıl bir macera hevesiyle girip bir tomar yarısı yanmış kitabı çıkardığımızı, o akşam nasıl bir heyecanla o kitaplardan elime ilk geçen kitaba yazıldığımı, o kitabın alt kenarlarındaki yanıkları bugün gibi hatırladığımı ve el kadar çocukken daha, o maceradan kaçırıp okuduğum ilk kitabın Gogol üstadın yazdığı “Bir Delinin Hatıra Defteri” olduğunu. 

Anlatabilirdim anne. 

Ama onların; Kültür Bakanlığı onaylı ve dahi tescilli sıfatları, sekiz tanesi yirmi liraya çekilmiş vesikalık resimlerinden birini kayıt birini kart için verip kart kısmını yanlarında taşıdıkları üyelikleri, bastırdıkları ve ellerine geçer geçmez çoğunu anonim bir biçimde peşinen imzaladıkları kitapları, plaketleri, ödülleri, davet edildikleri etkinlikleri, şiir okudukları mikrofonları, şiirlerini okur okumaz çıkıp sigara içtikleri balkonları var nicedir. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok! 


“Kızlık soyadı bilmem, saçları kısa hâlâ. Sığmaz şiirlerime doğmamış kadın anam. Avuçlarımda bir kir anam kokuyor yine. Avuçlarımda zikir; doğmamış kadın anam.” 


Anlatabilirdim oysa anne, aynaya bakarken gördüğüm gözün içindeki aynadan bakan gözün bana nasıl baktığını. 

Anlatabilirdim, yaklaşık otuz yıldır neden her gece en az beş kere uyanıp dört duvar arasından kurtulmak adına kendimi dışarılara attığımı. 

Anlatabilirdim belki, neden yapacak yüzlerce şey varken, ısrarla ve inatla ve kendi yüzümü tırnaklarımla çizer gibi acı çekerek yazmaya devam ettiğimi. 

Anlatabilirdim anne. 

Ama onların, geceyi gördüğünde canlanan acıları, her gece kendi içlerine kendi elleriyle diktiği mezar taşları, her gece avuçlarına defnedilen ölü kuşları, her gündoğumu kendi iç sınır topraklarına dökülen gözyaşları var mı, bilmiyorum. 

Her sabah ardından el salladıkları, her akşam yolunu gözledikleri, her gece o gelmeden uyuyamadıkları, her çıtırtıda uyanıp kontrol ettikleri, üstünü örttükleri, sırtını sıvazladıkları, saçını okşadıkları, uyurken seyrettikleri, kayan bir yıldıza bağlayıp gülümsedikleri bir umutları var mı, bilmiyorum. 

Anlatabilirdim oysa anne. 

Ama onların; yapılacak çok işleri, gidilecek çok yerleri, yazılacak sayfaları, okunacak şiirleri, çektirilecek resimleri, edilecek, cayılacak, tutulmayacak yeminleri var hep. Biliyorum. 

Ve şiirleri. 

Benim yok! 

Yok işte anne. Yok. 


“Kızlık soyadı bilmez, kadındı doğduğunda. Avuçlarımda annem, avuçlarımda bir kir, avuçlarımda zikir; avuçlarımda şiir doğmamış kadın anam.”


Anlatabilirdim oysa anne. 

Bir öksüze sarılıp bir bankta sabaha kadar nasıl uyuduğumu, bir çöpçüyle sabaha karşı sokak ortasında nasıl dertleştiğimi, bir izmariti bir sokak çocuğuyla nasıl paylaştığımı, bir kumrunun yanağını nasıl öptüğümü. 

Anlatabilirdim. 

Onlar anlatabiliyorlar ama, biliyorum. 

Çünkü onların, çok kelimesi var sadece cümle kurmaya yarayan. 

Özneleri var, imgeleri, virgülleri, noktaları. 

Kâğıtları var onların, biliyorum. 

Ve kalemleri. 

Ve şiirleri. 

Benim yok!

Yok işte anne. Yok. 

Olsaydı, anlatabilirdim belki anne. 

Anlatabilirdim. 

Yavuz Doğan | 06/01/2019

3 Yorum | 263 okunma | 0 beğeni

Yorumlar

Yorum Yapabilmek için Üye Girişi Yapmalısınız

Yasemin Demir 01/02/2019 21:43

Bu güzel çalışma bir ay boyunca makamına yaraşır şekilde bizlere göz kırpacak KUTLUYORUZ  

 


Yasemin Demir 13/01/2019 21:26

Güne yakışan bir çalışmaydı bir hafta boyuncada  makamını onurlandıracak haftanın seçkisi olarak . Şiir zamanı yönetimi adına içtenlikle kutlarız şairimizi ..Nice güzel paylaşımlara

Mesut Turgay Kılıçoğlu 08/01/2019 00:18

ŞİİR ZAMANI ailesi olarak günün seçkisine ve kıymetli şairimize gönülden:

Radyo


Siz de Dinleyin:

Son Yorumlar

Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
Ben uçuyorum..
güne düşen  bu güzel çalışmaya ve ...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
Sudur Benim Özüm
güne düşen  bu güzel çalışmaya ve ...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Sevim Yakıcı (Almila Kargülü)
--------kurbanın olayım--------
güne düşen  bu güzel çalışmaya ve ...
(Sevim Yakıcı (Almila Kargülü) tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Sudur Benim Özüm
Su üzerine rahatça. su üzerine ne kadar çok ş...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
SEN YOKSUN
Şiirde  ön planda tutulmaya çalışılan y...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
AşK’ıN Biz HâLi
Yaşantıyı çileleştirme yerine, hayalleri bile...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
PsssTTT
Esenlikli iç rahatlığı, fiestası keyifli. gri...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Menzilinde Hüsranın
Şiirin temel motifi pek çok şiirde görülen s...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Çıkıp Gelse Mezardan, Ağabeyi Yaşındayım
Teşekkürlerimizi ve saygılarımızı sunuyoruz....
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Çıkıp Gelse Mezardan, Ağabeyi Yaşındayım
Teşekkürlerimizi arz ediyoruz adaşım. ...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Ramazan Topoğlu
Çıkıp Gelse Mezardan, Ağabeyi Yaşındayım
Bazı kişiler 29 harften ibaret okuma yapmazlar. ...
(Ramazan Topoğlu tarafından)
Devamı
Nesrin Önem
TÜKENMESİN BU GÖNÜL
Şiir zamanı radyosu seçki kuruluna çok çok t...
(Nesrin Önem tarafından)
Devamı
Tayyibe Atay
Ağıt Değil Gizli Aşktır Bu
Teşekkürler,saygı,selam, sevgiler size sayın e...
(Tayyibe Atay tarafından)
Devamı
yönetim yardım editörü
//* İsim Şehir Hayvan...
Şİİr zamani ailesi olarak günün seçkisine...
(yönetim yardım editörü tarafından)
Devamı
yönetim yardım editörü
ÖMRÜMÜN EFENDİSİ
Şİİr zamani ailesi olarak günün seçkisine...
(yönetim yardım editörü tarafından)
Devamı
yönetim yardım editörü
TÜKENMESİN BU GÖNÜL
Şİİr zamani ailesi olarak günün seçkisine...
(yönetim yardım editörü tarafından)
Devamı
yönetim yardım editörü
Nazar boncuğum
Şİİr zamani ailesi olarak günün seçkisine...
(yönetim yardım editörü tarafından)
Devamı
vedat dündar
Çıkıp Gelse Mezardan, Ağabeyi Yaşındayım
Sadece onlu  yaşlar da dahi olsa, bu denli d...
(vedat dündar tarafından)
Devamı
Tahir GÖRENLİ
YAZAR
Orhan bey kardeşim değerli katkılarınızla biz...
(Tahir GÖRENLİ tarafından)
Devamı
Tahir GÖRENLİ
Ben Kim Sevda Kim
Harika hanım bize soruyorsunuz hadi ben yazdım s...
(Tahir GÖRENLİ tarafından)
Devamı

Linkler